fa اثر بخشی آموزش تلفیقی مثبت‌نگری و تاب‌آوری بر نگرانی از تصویر بدنی و خودکارآمدی اجتماعی نوجوانان پسر كاربردي Applicable <span style="font-size:12px;"><span style="font-family:tahoma;"><strong><span dir="RTL">هدف</span>:</strong><span dir="RTL"> هدف پژوهش حاضر، شناسایی اثر آموزش تلفیقی مثبت</span><span dir="RTL">‌</span><span dir="RTL">نگری و تاب</span><span dir="RTL">‌</span><span dir="RTL">آوری، بر نگرانی از تصویر بدنی و خودکارآمدی اجتماعی پسران نوجوان بود.<br> <strong>روش</strong></span><strong>:</strong><span dir="RTL"> این پژوهش از نوع شبه </span><span dir="RTL">‌</span><span dir="RTL">آزمایشی با طرح پیش</span><span dir="RTL">‌</span><span dir="RTL">آزمون ـ پس</span><span dir="RTL">‌</span><span dir="RTL">آزمون، با گروه کنترل بود. جامعه</span><span dir="RTL">‌</span><span dir="RTL">ی آماری تحقیق، شامل همه</span><span dir="RTL">‌</span><span dir="RTL">ی دانش</span><span dir="RTL">‌</span><span dir="RTL">آموزان دبیرستانی پسر پایه</span><span dir="RTL">‌</span><span dir="RTL">ی دهم مشغول به تحصیل در منطقه</span><span dir="RTL">‌</span><span dir="RTL">ی 16 آموزش و پرورش شهر تهران بود. از میان مدارس آن منطقه، یک دبیرستان به روش نمونه</span><span dir="RTL">‌</span><span dir="RTL">گیری در دسترس انتخاب و از بین کلیه</span><span dir="RTL">‌</span><span dir="RTL">ی دانش</span><span dir="RTL">‌</span><span dir="RTL">آموزان پایه</span><span dir="RTL">‌</span><span dir="RTL">ی دهم آن دبیرستان، 30 نفر بر اساس بالاترین نمرات کسب شده در پرسشنامه</span><span dir="RTL">‌</span><span dir="RTL">ی نگرانی از تصویر بدنی لیتلتون و همکاران</span><span dir="RTL"> (</span><span dir="RTL">2005 )، </span>BICI<span dir="RTL"> انتخاب و به صورت تصادفی در دو گروه آزمایشی و کنترل قرار گرفتند. سپس هر دو گروه به گویه</span><span dir="RTL">‌</span><span dir="RTL">های مقیاس خودکارآمدی در موقعیت</span><span dir="RTL">‌</span><span dir="RTL">های اجتماعی اسمیت و بتز</span><span dir="RTL"> (</span><span dir="RTL">2000) پاسخ دادند. گروه آزمایشی در 8 جلسه</span><span dir="RTL">‌</span><span dir="RTL">ی حدوداً 75 دقیقه</span><span dir="RTL">‌</span><span dir="RTL">ای آموزش تلفیقی مثبت</span><span dir="RTL">‌نگری و تاب</span><span dir="RTL">‌</span><span dir="RTL">آوری به صورت هفتگی شرکت کرد اما گروه کنترل در این مدت هیچ آموزشی دریافت نکرد. در پایان دوره، از هر دو گروه پس</span><span dir="RTL">‌</span><span dir="RTL">آزمون گرفته شده و داده</span><span dir="RTL">‌</span><span dir="RTL">ها با استفاده از آزمون تحلیل کوواریانس مورد تجزیه و تحلیل قرار گرفت.<br> <strong>یافته</strong></span><strong><span dir="RTL">‌</span><span dir="RTL">ها:</span></strong><span dir="RTL"> نتایج پژوهش نشان داد که آموزش تلفیقی مثبت</span><span dir="RTL">‌</span><span dir="RTL">نگری و تاب</span><span dir="RTL">‌</span><span dir="RTL">آوری در کاهش نگرانی از تصویر بدنی و افزایش خودکارآمدی اجتماعی نوجوان تأثیر معناداری داشته است.<br> <strong>نتیجه</strong></span><strong><span dir="RTL">‌</span><span dir="RTL">گیری:</span></strong><span dir="RTL"> می</span><span dir="RTL">‌</span><span dir="RTL">توان نتیجه گرفت که آموزش تلفیقی مثبت</span><span dir="RTL">‌</span><span dir="RTL">نگری و تاب</span><span dir="RTL">‌</span><span dir="RTL">آوری می</span><span dir="RTL">‌</span><span dir="RTL">تواند مداخله</span><span dir="RTL">‌</span><span dir="RTL">ای مؤثر برای بهبود نگرش به تصویر بدنی و ارتقای خودکارآمدی اجتماعی پسران&nbsp; نوجوان </span><span dir="RTL">‌</span><span dir="RTL">باشد.</span></span></span> <strong>Aim:</strong> The aim of this study was to identify the effect of integrating positive thinking and resiliency training on body image concerns and social self-efficacy in adolescent boys. <strong>Methods:</strong> This research was an experimental study with a quasi-experimental design that included a pretest/posttest with a control group. The population included all 10^th grade male students in Tehran&rsquo;s 16^thdistrict. One of the high schools in that area was selected through convenient sampling method. From the entire 10^th grade students in that high school, 30 were selected based on the highest scores obtained in the Littleton and colleagues (2005) BICI questionnaire and were randomly placed in two experimental and control groups. Then, both groups responded to the Smith and Betz (2000) social self-efficacy scale. Eight approximately 75-minute training sessions of integrating positive thinking and resiliency were conducted for the experimental group, while the control group did not receive any training during this period. At the end of the course of experiment, post-test was performed and the data was analyzed through descriptive statistics and covariance analysis. <strong>Findings:</strong> The findings showed that training had a significant effect on reducing body image concern and increasing social self-efficacy of adolescents. <strong>Conclusions:</strong> It can be concluded that integrated training of positive thinking and resiliency can be a suitable method for reducing body image concern and increasing social self-efficacy in adolescents. مثبت‌نگری, تاب‌آوری, تصویر بدنی, خودکارآمدی اجتماعی Positive thinking, resiliency, body image, social self-efficacy 4 35 http://irancounseling.ir/journal/browse.php?a_code=A-10-601-3&slc_lang=fa&sid=1 Yaser Madani یاسر مدنی yaser.madani@ut.ac.ir 10031947532846006340 10031947532846006340 Yes University of Tehran دانشگاه تهران Mansoureh Hajhosseini منصوره حاج حسینی hajhosseini@ut.ac.ir 10031947532846006341 10031947532846006341 No University of Tehran دانشگاه تهران Ghasem Tasieh Hosseini قاسم تسیه حسینی gh.t.hoseini@gmail.com 10031947532846006342 10031947532846006342 No University of Tehran دانشگاه تهران