fa مقایسه اثربخشی بازی‌درمانی کودک‌محور و بازی‌درمانی مبتنی بر رابطه والد- کودک بر سبک‌های عاطفی در کودکان دارای اختلال اضطراب جدایی مشاوره خانواده Family Counseling كاربردي Applicable <strong><span style="font-family:B Lotus;"><span style="font-size:10.0pt;">هدف:</span></span></strong><span style="font-family:B Lotus;"><span style="font-size:10.0pt;"> هدف پژوهش حاضر مقایسه اثربخشی بازی‌درمانی کودک‌محور و بازی‌درمانی مبتنی بر رابطه والد-کودک </span></span><span style="font-family:B Lotus;"><span style="font-size:10.0pt;">بر سبک‌های عاطفی در کودکان دارای اختلال اضطراب جدایی بود. </span></span><strong><span style="font-family:B Lotus;"><span style="font-size:10.0pt;">روش</span></span></strong><span style="font-family:B Lotus;"><span style="font-size:10.0pt;">: این پژوهش نیمه‌آزمایشی با طرح پیش آزمون و پس آزمون با گروه کنترل بود. جامعه پژوهش دانش‌آموزان دختر مبتلا به اضطراب جدایی در پایه‌های پنجم و ششم در شهر بابل بودند، نمونه 45 نفراز آنان بودندکه ابتدا بصورت هدفمند و سپس به صورت تصادفی در سه گروه آزمایش1 گروه آزمایش2 و گروه کنترل قرار گرفتند. گروه آزمایشی اول، بازی‌درمانی کودک‌محور با رویکرد اکسلاین را در 16 جلسه 45دقیقه‌ای و گروه آزمایشی دوم، آموزش بازی‌درمانی مبتنی بر رابطه والد-کودک را در 10 جلسه‌ 2 ساعته دریافت کردند. ابزار پژوهش فرم (د) پرسشنامه علائم مرضی کودکان (اسپرافکین لانی و گادو، 1994)</span></span> <span style="font-family:B Lotus;"><span style="font-size:10.0pt;">و پرسشنامه سبک‌های عاطفی (هافمن و کاشدان، 2010) </span></span><span style="font-family:B Lotus;"><span style="font-size:10.0pt;">بود. داده‌ها با تحلیل کوواریانس چندمتغیره تحلیل شد. <strong>یافته‌ها:</strong> </span></span><span style="font-family:B Lotus;"><span style="font-size:10.0pt;">نتایج نشان داد هر دو مداخله در ارتقای سبک‌های عاطفی درکودکان دچار اضطراب جدایی مؤثر هستند. همچنین </span></span><span style="font-family:B Lotus;"><span style="font-size:10.0pt;">بین اثربخشی دو گروه آزمایشی تفاوت معناداری وجود داشت و آموزش بازی‌درمانی مبتنی بر رابطه والد-کودک</span></span> <span style="font-family:B Lotus;"><span style="font-size:10.0pt;">در بهبود سبک‌های عاطفی مؤثرتر بوده‌است</span></span><span dir="LTR">)</span><span style="font-family:B Lotus;"><span style="font-size:10.5pt;">05/0</span></span><span dir="LTR"><span style="font-size:10.0pt;">p</span></span><span dir="LTR"><</span><span style="font-family:B Lotus;"><span style="font-size:10.5pt;">)</span></span><span style="font-family:B Lotus;"><span style="font-size:10.0pt;">.<strong> نتیجه‌گیری:</strong> </span></span><span style="font-family:B Lotus;"><span style="font-size:10.0pt;">می‌توان برنامه آموزش بازی‌درمانی </span></span><span style="font-family:B Lotus;"><span style="font-size:10.0pt;">مبتنی بر رابطه والد-کودک</span></span><span style="font-family:B Lotus;"><span style="font-size:10.0pt;"> را جایگزین مناسب‌تری در بهبود سبک‌های عاطفی و همچنین بهبود علائم روان‌شناختی کودکان مبتلا به اختلال اضطراب جدایی درنظر گرفت</span></span><span style="font-family:B Lotus;"><span style="font-size:10.0pt;">.</span></span> <div style="text-align: justify;"><strong>Aims:</strong> The purpose of this study was to compare the effectiveness of child-centered play therapy and (CPRT) on the affective styles in children suffering from separation anxiety disorder<strong>. Method:</strong> The research method was semi-experimental with pre-test and post-test and control groups. The statistical population of this study consisted of all female students with separation anxiety in the fifth and sixth grades of primary schools in city of Babol, of whom 45 of these students were selected via random sampling, and were randomly divided into three groups: experimental group-1, experimental group-2 and control group. The first experimental group received child-centered play therapy with Axline approach in sixteen 45-minute sessions, and the second experimental group were taught (CPRT) ten 2-hour sessions. The research instruments were questionnaire (form d) of the children Symptoms Inventory (Sprafkin, Lani & Gadow, 1994) and the<a href="https://link.springer.com/content/pdf/10.1007/s10862-009-9142-4.pdf"> Affective Style Questionnaire</a> (Hofmann & Kashdan, 2010) . Covariance was used to analyze the data. <strong>Findings:</strong> The results showed that both interventions play an effective role in improving the affective styles in children with separation anxiety disorder. Moreover, there was a significant difference between the effectiveness of (CPRT) and child-centered play therapy and the (CPRT) was more effective in improving the affective styles there (p< 0/05). <strong>Conclusions:</strong> CPRT training can be considered as a more suitable alternative in improving the affective styles as well as in improving the psycho-cognitive symptoms of children with separation anxiety disorder.</div> بازی‌درمانی کودک‌محور, بازی‌درمانی مبتنی بر رابطه والد-کودک, سبک‌های عاطفی, اختلال اضطراب‌جدایی, کودکان Child-centered play therapy (CPRT), affective styles, separation anxiety disorder, children 195 227 http://irancounseling.ir/journal/browse.php?a_code=A-10-39-7&slc_lang=fa&sid=1 Seyyedeh Masoumeh Seyyedi Andi سیده معصومه سیدی اندی masoumehseyyedi@yahoo.com 10031947532846009078 10031947532846009078 No Faculty of Psychology & Educational sciences, Semnan university دانشکده روان‌شناسی وعلوم تربیتی مهدیشهر دانشگاه سمنان Mahmoud Najafi محمود نجفی m_najafi@semnan.ac.ir 10031947532846009079 10031947532846009079 Yes Faculty of Psychology & Educational sciences, Semnan university دانشکده روانشناسی و علوم تربیتی مهدیشهر، دانشگاه سمنان Isaac Rahimian Boogar اسحق رحیمیان بوگر i_rahimian@semnan.ac.ir 10031947532846009080 10031947532846009080 No Faculty of Psychology & Educational sciences, Semnan university دانشکده روان‌شناسی وعلوم تربیتی مهدیشهر دانشگاه سمنان