fa مقایسه تأثیر مشاوره گروهی مبتنی بر رفتار درمانی دیالکتیک و فراشناخت درمانی بر کاهش پرخاشگری نوجوانان پسر فرزند طلاق مشاوره خانواده Family Counseling پژوهشي Research <strong><span style="font-family:w_Aziz;"><span style="font-size:10.0pt;">هدف: </span></span></strong><span style="font-family:w_Aziz;"><span style="font-size:10.0pt;">پرخاشگری نوجوانان مایه‌ی آشفتگی چشمگیر زندگی فردی و میان فردی می‌شود و در صورت عدم کنترل، موجب تغییر سرنوشت آنان می‌گردد. هدف از انجام این پژوهش مقایسه میزان تأثیر درمان فراشناخت و رفتاردرمانی دیالکتیکی بر کاهش پرخاشگری فرزندان نوجوان پسر طلاق بود</span></span><strong><span style="font-family:B Lotus;"><span style="font-size:14.0pt;">. </span></span></strong><strong><span style="font-family:w_Aziz;"><span style="font-size:10.0pt;">روش:</span></span></strong><span style="font-family:w_Aziz;"><span style="font-size:10.0pt;"> طرح پژوهش حاضر، نیمه</span></span><span style="font-size:10.0pt;">&rlm;</span><span style="font-family:w_Aziz;"><span style="font-size:10.0pt;">آزمایشی از نوع گروه گواه نامعادل با پیش</span></span><span style="font-size:10.0pt;">&rlm;</span><span style="font-family:w_Aziz;"><span style="font-size:10.0pt;">آزمون، پس</span></span><span style="font-size:10.0pt;">&rlm;</span><span style="font-family:w_Aziz;"><span style="font-size:10.0pt;">آزمون و پیگیری&nbsp; اجرا شد. نمونه پژوهش شامل 36 نفر از دانش آموزان&nbsp; پسر فرزند طلاق بود که با&nbsp; روش نمونه</span></span><span style="font-size:10.0pt;">&rlm;</span><span style="font-family:w_Aziz;"><span style="font-size:10.0pt;">گیری در دسترس انتخاب شدند<strong>.</strong> ابزار پژوهش پرسشنامه پرخاشگری (باس و پری، 1992) بود. داده‌های پژوهش با استفاده از آزمون تحلیل کواریانس تک متغیره (</span></span><span dir="LTR">ANCOVA</span><span style="font-family:w_Aziz;"><span style="font-size:10.0pt;">) و تحلیل کواریانس چند متغیره (</span></span><span dir="LTR">MANCOVA</span><span style="font-family:w_Aziz;"><span style="font-size:10.0pt;">) تحلیل شدند. </span></span><span style="font-family:B Lotus;"><span style="font-size:14.0pt;">یافته‌ها:</span></span><span style="font-family:w_Aziz;"><span style="font-size:10.0pt;"> نتایج تحلیل کوواریانس در نوجوانان تحت مداخله‌های رفتار درمانی دیالکتیک(05/0</span></span><span dir="LTR">p<</span><span style="font-family:w_Aziz;"><span style="font-size:10.0pt;">) و فراشناخت درمانی (01/0></span></span><span dir="LTR">P</span><span style="font-family:w_Aziz;"><span style="font-size:10.0pt;">) را نشان داد. هر دو گروه، پرخاشگری کمتری از نوجوانان گروه کنترل نشان دادند و تفاوت معنی داری بین تأثیر این دو نوع مداخله در کاهش پرخاشگری مشاهده نشد.<strong> نتیجه‌گیری:</strong> بر اساس نتایج پژوهش و پیگیری دو ماهه &nbsp;می‌توان گفت که&nbsp; رفتاردرمانی دیالکتیک از طریق آموزش مؤلفه‌ی تنظیم هیجانی و فراشناخت درمانی، به شیوه‌ی &nbsp;تغییر شناخت</span></span><span style="font-size:10.0pt;">&rlm;</span><span style="font-family:w_Aziz;"><span style="font-size:10.0pt;">های منفی و غیرمنطقی&nbsp; موجب کاهش پرخاشگری در بین فرزندان طلاق گردید.</span></span><span dir="LTR"></span> <strong>Aim</strong>: Adolescent aggression causes significant disruption to one&rsquo;s individual and interpersonal life and, if left unchecked, can change their destiny. The purpose of this study was to conduct a comparison between the effects of two approaches, namely metacognitive therapy and dialectical behavior therapy, on reducing aggression in adolescent boys with divorced parents.<strong> Methods</strong>: The design of the present study was a quasi-experimental research including control group with pre-test, post-test and follow-up. The sample, consisting of 36 male students whose parents were divorced, was selected by convenience sampling method. The research tool was Aggression Questionnaire (Buss & Perry,1992). Research data were analyzed using univariate analysis of covariance (ANCOVA) and multivariate analysis of covariance (MANCOVA).<strong> Findings: </strong>The analysis of covariance in adolescents undergoing dialectical behavior therapy (p <0.05) and metacognitive therapy (P <0.01) interventions showed significant results. Both groups showed less aggression than adolescents in the control group and a significant difference was observed between the effects of these two types of interventions in reducing aggression. <strong>Conclusion</strong>: Based on the findings and the two-month follow-up, it can be concluded that dialectical behavior therapy reduced aggression among children of divorce by changing the components of emotional regulation, and metacognitive therapy did so by changing negative and irrational cognitions فراشناخت درمانی, رفتاردرمانی دیالکتیک, پرخاشگری, طلاق Metacognitive therapy, dialectical behavior therapy, aggression, divorce 77 105 http://irancounseling.ir/journal/browse.php?a_code=A-10-1772-1&slc_lang=fa&sid=1 Ali Akbar Godini علی اکبر گودینی ali_g.1365@yahoo.com 10031947532846009506 10031947532846009506 Yes Kharazmi University دانشگاه خوارزمی mohsen rasuli محسن رسولی rasulimohsen@yahoo.com 10031947532846009507 10031947532846009507 No Kharazmi University دانشگاه خوارزمی Farshad mohsenzade فرشاد محسن زاده mohsenzade.f@yahoo.com 10031947532846009508 10031947532846009508 No Kharazmi University دانشگاه خوارزمی