fa اثربخشی آموزش نظریه ذهن بر مهارت‌های اجتماعی دانش‌آموزان دارای اختلال نافرمانی مقابله‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌ای پژوهشي Research <strong><span style="font-family:B Lotus;"><span style="font-size:12.0pt;">هدف:</span></span></strong><span style="font-family:B Lotus;"><span style="font-size:12.0pt;"> هدف از پژوهش حاضر، بررسی </span></span><span style="font-family:B Lotus;"><span style="font-size:12.0pt;">اثر بخشی آموزش نظریه ذهن بر مهارت‌های اجتماعی دانش‌آموزان دارای اختلال نافرمانی مقابله‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌ای</span></span><span style="font-family:B Lotus;"><span style="font-size:12.0pt;"> بود.<strong> روش: </strong></span></span><span style="font-family:B Lotus;"><span style="font-size:12.0pt;">پژوهش حاضر نیمه آزمایشی با طرح پیش آزمون-پس آزمون با گروه کنترل بود</span></span><span style="font-family:B Lotus;"><span style="font-size:12.0pt;">. </span></span><span style="font-family:B Lotus;"><span style="font-size:12.0pt;">30 دانش‌آموز دارای اختلال نافرمانی مقابله‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌ای به صورت در دسترس از میان مراجعه کنندگان فرهنگسرای‌های شهرداری کرمانشاه در سال 1395 انتخاب </span></span><span style="font-family:B Lotus;">شدند</span><span style="font-family:B Lotus;"><span style="font-size:12.0pt;"> و به صورت تصادفی در گروه آزمایش و کنترل قرار گرفتند</span></span><span style="font-family:B Lotus;"><span style="font-size:12.0pt;">. ابزارهای مورد استفاده شامل مقیاس درجه بندی مهارت‌های اجتماعی کرشام و الیوت و سیاهه اختلال بی اعتنائی مقابله‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌ای ساکوما </span></span><span style="font-family:B Lotus;"><span style="font-size:12.0pt;">بود. گروه آزمایش آموزش نظریه ذهن را در 10 جلسه یک ساعته دریافت نمودند. تحل</span></span><span style="font-family:B Lotus;"><span style="font-size:12.0pt;">یل</span></span><span style="font-family:B Lotus;"><span style="font-size:12.0pt;"> داده‌ها با استفاده از تحلیل کوواریانس انجام شد<strong>. یافته‌ها: </strong>در پس آزمون میانگین مهارت اجتماعی، در گروه آزمایش نسبت به گروه کنترل افزایش معناداری داشت</span></span><span style="font-family:B Lotus;"><span style="font-size:12.0pt;"> (01/0</span></span><span dir="LTR">P<</span><span style="font-family:B Lotus;"><span style="font-size:12.0pt;">).</span></span><span style="font-family:B Lotus;"><span style="font-size:12.0pt;"> <strong>نتیجه‌گیری</strong>: بر اساس یافته‌های این پژوهش می‌توان نتیجه گرفت </span></span><span style="font-family:B Lotus;"><span style="font-size:12.0pt;">آموزش نظریه ذهن بر مهارت‌های اجتماعی دانش آموران دارای اختلال نافرمانی مقابله‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌ای مؤثر است.</span></span> <strong>Aim</strong>: The purpose of the present study was to evaluate the effectiveness of theory of mind training on social skills of students with oppositional defiant disorder. <strong>Methods</strong>: The present research was a quasi-experimental study with a pretest-posttest and control group. Thirty students with oppositional defiant disorder were chosen through available sampling from among those referred to the cultural center of the city of Kermanshah in 2016, and&nbsp; randomly assigned to the experimental and control groups. The tools used included the Gresham & Elliott and Elliott Social skills Grading Scale and the Sakuma Oppositional Defiance Disorder List. The experimental training group received theory-of-mind in 10 one-hour sessions. Data analysis was performed using covariance analysis. <strong>Results</strong>: In the post-test phase, the mean of social skills increased significantly in the experimental group, compared to the control group (P <0.01). <strong>Conclusion</strong>: Based on the findings of this study, it can be concluded that teaching the theory-of-mind is effective on the social skills of students with oppositional defiance disorder. نظریه ذهن, مهارت‌های اجتماعی, نافرمانی مقابله‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌ای Theory of mind, social skills, oppositional defiance disorder 91 105 http://irancounseling.ir/journal/browse.php?a_code=A-10-428-1&slc_lang=fa&sid=1 vahid farnia وحید فرنیا vahidfarnia@yahoo.com 100319475328460010394 100319475328460010394 No Psychiatrist, Substance Abuse Prevention Research Center, Health Institute, Kermanshah University of Medical Sciences, Kermanshah, Iran. روانپزشک، مرکز تحقیقات پیشگیری سوء مصرف مواد، پژوهشکده سلامت، دانشگاه علوم پزشکی کرمانشاه، کرمانشاه، ایران mostafa alikhani رضا فرجی m.alikhani18@yahoo.com 100319475328460010395 100319475328460010395 No PhD in Psychology, Payam Noor University, Tehran, Iran. دکترای روان‌شناسی، دانشگاه پیام نور، تهران، ایران. alireza rashidi علیرضا رشیدی rashidi@yahoo.com 100319475328460010396 100319475328460010396 No PhD in Counseling, Razi University, Kermanshah, Iran. دکترای مشاوره، دانشگاه رازی، کرمانشاه، ایران. omran davarinejad عمران داوری نژاد odavarinejad@gmail.com 100319475328460010397 100319475328460010397 No Psychiatrist, Substance Abuse Prevention Research Center, Health Institute, Kermanshah University of Medical Sciences, Kermanshah, Iran. روانپزشک، مرکز تحقیقات پیشگیری سوء مصرف مواد، پژوهشکده سلامت، دانشگاه علوم پزشکی کرمانشاه، کرمانشاه، ایران safora salemi صفورا سالمی s_salemi85@yahoo.com 100319475328460010398 100319475328460010398 Yes (Corresponding Author), PhD in Psychology, Substance Abuse Prevention Research Center, Health Institute, Kermanshah University of Medical Sciences, Kermanshah, Iran (نویسنده مسول)، دکترای روان‌شناسی، مرکز تحقیقات پیشگیری سوء مصرف مواد، پژوهشکده سلامت، دانشگاه علوم پزشکی کرمانشاه، کرمانشاه، ایران. faeze tatari مریم خانگی fztatari37@gmail.com 100319475328460010399 100319475328460010399 No Psychiatrist, Substance Abuse Prevention Research Center, Health Institute, Kermanshah University of Medical Sciences, Kermanshah, Iran. روانپزشک، مرکز تحقیقات پیشگیری سوء مصرف مواد، پژوهشکده سلامت، دانشگاه علوم پزشکی کرمانشاه، کرمانشاه، ایران